Goed artkel. Lastig subject.
Ik denk dat vrijwel iedere pokerspeler iets door hem heen voelt gaan wanneer er een paartje gedeeld wordt. En idd afhankelijk van de wat voor paar zal de bloeddruk waarschijnlijk evenredig correleren. Maar ik wordt zelf altijd een beetje oncomfortabel van lowpairs. Zoals in het artikel besproken is de manier waarop je ze played (of niet) afhankelijk van meerdere factoren. Tijdens mijn shorthanded cashgaming speel ik ze vrijwel nooit vanuit UTG of hijack omdat deze games simpelweg nogal aggressief zijn, en je 2 op de 3 keer (hmm, gevoel zeg 3 op de vijf, vaag, anyway), wel geraised wordt. Maar ja, hier al een kleine nuance, er zijn tafels waar je ziet dat er veel gelimped wordt, en early position play en setmining of any other speculative hand wordt dan rendabel. Indiengevalle flatcall ik overigens zelden, maar open ik wel met een 3bb raise, om eventueel postflop initiatiave te hebben.
Vanuit late position, cuttoff of button, limp ik ze denk ik zonder uitzondering als er voor me al gelimped is, setmining mode dus. Omdat ik lage stakes speel wordt er niet veel gesqueezed vanuit de blinds, en ik denk dat deze play niet per se verliesgevend is. Ik heb sowieso m'n bedenkingen bij je boude bewering dat flatcallen (dus setminen) verliesgevend zou zijn. Ervan uitgaande dat je 2 van de drie keer met je limp een flop mag zien (en in het geval van een raise je de discipline hebt om niet anti-odds te gaan spelen), en je jezelf postlfop redelijk vind spelen, denk ik dat je set in een 2+-way pot altijd wel meer dan 9bb afbetaald kan worden. Maar goed, dit baseer ik op intuitie...
Nonetheless....nice article
