Liesbeth loves poker
Door Liesbeth
Hier even een blik op het poker vandaag de dag en hoe een dame zich daarin staande houdt.
Ikzelf ben een vrouw van 28 jaar en poker sinds 1,5 jaar online onder de naam SinkSter. Per toeval ben ik begonnen met het spel, mijn vriend wilde een keer met collega’s pokeren en kwamen 1 man tekort. Aangezien we beiden in hetzelfde bedrijf werkten werd geopperd dat ik wel voor een keer mee kon doen, zodat ze de avond toch door konden laten gaan. Dat ik nog nooit gepokerd had, maakte niet uit, ik kon het spel Yhatzee, dus was ik al halverwege en de rest zouden ze wel uitleggen, haha.
Wat een leuk spelletje, we deden een kort toernooitje, waarbij ik gelijk de 2e plek behaalde (beginners geluk volgens de heren natuurlijk). Het pokeravondje is gelijk uitgegroeid tot een 2 wekelijkse avond met ik als enige vrouw. Ik voelde me eigenlijk wel als een vis in het water, sowieso kan ik het vaak makkelijker goed vinden met mannen dan met vrouwen, maar nu had ik in het spel ook voordeel.
De mannen zijn vrouwen (zeker als ze net met poker beginnen) erg behulpzaam, ze laten hun gefolded handen zien en geven er uitleg bij…iets wat je als man niet van een man, of vrouw die aan het pokeren is hoeft te verwachten. Helaas weten de mannen waarmee ik meestal speel inmiddels wel dat ik het kan, dus die lol gaat nu niet meer op.
In juni/juli vorig jaar ben ik door mijn vriend meegesleept naar een gratis kwalificatietoernooi voor het EPEC van EVERESTPOKER in Turnhout. Eigenlijk had ik niet veel zin, moet ik tussen al die gasten gaan zitten pokeren, pffff…Maargoed, mijn vriend wilde het graag en ik heb dan ook wel wat voor hem over. Het was mijn eerste live toernooi, eigenlijk had ik tot dan alleen nog maar een paar kleine toernooitjes online gespeeld. Ik was dus best zenuwachtig.
Het ging verbazingwekkend goed, mijn vriend lag er na zijn eerste echte goede hand (KK) gespeeld te hebben helaas uit, tegen een runner, runner straight van iemand die zijn ALL IN nooit had mogen callen, maargoed, ik zat er nog in en al zijn hoop was op mij gevestigd.
Ikzelf was inmiddels best rustig, dacht toch niet dat ik ver zou komen, er zaten nog veel te veel spelers in en het was mijn eerste live toernooi, wat verwacht je?
Na een uurtje ongeveer bleek dat er incl. mij nog maar 3 vrouwen in zaten, mijn doel was dus iig als laatste vrouw over te blijven. Ik werd redelijk met rust gelaten, de mannen zijn gewoon niet zo onder de indruk van een vrouw die pokert en ze lette dus niet echt op me, dat ik af en toe een mooie pot binnen sleepte viel ze dan ook niet op.
Ineens zat ik aan de finale tafel, ik was inmiddels de enige vrouw die over was en nu was ik wel heel dichtbij. We waren nog met 8 en de laatste 4 zouden het EPEC-pakket krijgen, wat bestond uit vergoeding voor de reis naar Portugal, 2 hotelovernachingen voor 2 personen in een 5 sterren hotel en de inbuy van €500 voor het toernooi…
Verbijsterd was ik toen ik bij de laatste 4 zat, een beetje mazzel en toch wel een hoop tactiek hebben flink uitbetaald…IK was erbij…op naar Portugal…
Deel 2 van Liesbeth loves poker
Publicatiedatum : 25 juni 2008
Aan deze column kunnen geen rechten worden ontleend. De column is intellectueel eigendom van de schrijver en mag derhalve niet overgenomen of gekopieerd worden zonder toestemming van de schrijver. Love2Poker.nl heeft deze column geplaatst met toestemming van de schrijver.
Reacties
Reageren? Login hieronder in.



